Je kinderen zien opgroeien, kan je maar één keer, de economie zal altijd wel blijven draaien, werk zal er altijd zijn.
Uit de praktijk blijkt dat mensen die overwerkt geraken de neiging hebben om activiteiten te schrappen die op zich erg voedend kunnen zijn: afspreken met vrienden, sporten, ontspanning, voldoende slapen, gezonde voeding, tijd met gezin en familie. Vaak gebeurt dit vanuit de redenering dat we zo beter voor onszelf zorgen omdat er dan meer tijd vrij komt voor het werk zelf. Op termijn ondermijnen we zo natuurlijk onze gezondheid, welzijn en relaties.
Medewerkers die een evenwicht onderhouden tussen werk en privéleven, zitten beter in hun vel, kunnen situaties beter inschatten en dus intelligenter werken en zijn productiever.
Ont-moeten
Vaak worden we opgeslokt door moeten. Doen we dingen waarvan we denken dat anderen ze verwachten of dat het zo hoort, eerder dan dat we weten dat het relevante en belangrijke zaken zijn om onze tijd en energie in te steken. Bij elke bezigheid kan je even stilstaan en je afvragen: moet dit nu? Moet het echt? Moet IK dit doen?
Werk ik overtijd omdat ik denk dat mijn baas dit van me verwacht? Omdat mijn collega's het ook doen? Omdat het de enige manier is om mijn engagement te tonen? Of vraagt dit project even een extra inspanning of afwerking?
Uit de praktijk blijkt dat medewerkers die zich strak aan de werktijd houden (bv. omdat ze een trein willen halen of tijdig in de kinderopvang willen zijn) vaak efficiënter werken en productiever zijn, dan medewerkers die geen vast uur vooropstellen om naar huis te vertrekken.
Onthaasten
De boog moet niet altijd gespannen zijn...
Ons neurologisch systeem heeft regelmatig rustpauzes nodig om adequaat te blijven functioneren. Daarom duurt een lesuur in de middelbare school ook maar 50 minuten.
Om fris en aandachtig te blijven, is het dan ook belangrijk om in de loop van de werkdag pauzes in te bouwen: theepauzes, koffiepauzes, plaspauzes, lunchpauzes, even naar de printer lopen, een collega opzoeken in plaats van de telefoon te pakken of een mail te sturen.
En waarom niet een adempauze: gewoon even stoppen met je bezigheden, je aandacht naar binnen brengen, naar je denken, je stemming en je lichaam en even ademen met wat je op dat moment ervaart, jezelf een OK geven voor hoe je er op dat moment bij zit. Ook stilstaan bij kleine leuke dingen en even genieten van wat de wereld zo allemaal te bieden heeft, kan je voldoening in je werk en leven vergroten. Een stukje natuur in het voorbijrijden, een glimlach van collega, de smaak van je lunch, het comfort van je stoel,...
En misschien ga je vanuit die ervaring wel andere wezenlijke prioriteiten stellen...
Bron: Inge Thijs Organisatiepsycholoog voor Kluwer HRworld